De huidige content op deze site stamt uit 2009. Vergeten Verhaal uit 2010 zal in het najaar van start gaan. Het Vergeten Verhaal is een project over de blinde vlekken van de journalistiek. lees meer over het project
Top Tien jury
Een journalistieke jury stelt een top tien vergeten verhalen samen. Deze week hebben zich nieuwe juryleden aangesloten Lees verder
Reisfonds
De Dick Scherpenzeel Stichting reikt tijdens het Vergeten Verhalenfestival een reisfonds van €2500 uit. lees verder
Dictatoriablog
Reisfondswinnaars Marten Blankesteijn en Irene de Zwaan reisden door twaalf landen in het Midden-Oosten. Benieuwd naar alle verhalen? Lees verder
Freelance frustratiebak
Goede journalistieke verhalen die de auteur aan de straatstenen niet kwijt kon. Die verhalen verzamelen we hier. Lees verder
Vergeten visies
Sargasso heeft een mening... lees verder
Vergeten netwerk
Wil je netwerken met Afrikaanse journalisten? Onderzoek hier de mogelijkheden! lees verder
Wereldnieuws
Links naar interessante bronnen. Welke sites moet je gezien hebben? lees verder
Vergeten Netwerken
De Dick Scherpenzeel Stichting heeft de hulp van journalist Nick Kivits ingeschakeld. Eerder schreef hij het boek 'Virtuele Werelden' en verkende hij de mogelijkheden van YouTube. Voor de Dick Scherpenzeel Stichting probeerde hij door social netwerking Vergeten Verhalen op te sporen. Lees hier meer over zijn verslag.
Wat zijn sociale netwerken?
Journalisten die aan de slag willen met een 'vergeten verhaal', zullen vaak op zoek moeten naar de 'vergeten contactpersonen'. Zeker als je ambassades en hulporganisaties wilt vermijden, zul je mensen ter plekke moeten vinden om het verhaal te vertellen. Gelukkig is dat tegenwoordig niet zo moeilijk meer. Als er één ding is waar internet goed voor is, dan is het wel mensen met elkaar in contact brengen.
Veel grote nieuwsverhalen worden tegenwoordig mogelijk gemaakt dankzij online sociale netwerken: nieuws over rampen in China en Myanmar, de aanslagen in Mumbai, informatie over de verkiezingsprotesten in Iran – zonder internet was de wereld er veel minder over te weten gekomen.
Hoe kun je zelf internet en sociale netwerken gebruiken om nuttige contacten in ontwikkelingslanden te vinden? Jaap Meijer zet een paar suggesties op een rij. En Nick Kivits probeerde uit hoe hij door social networking vergeten verhalen kon opdiepen. Lees hier meer over zijn verslag.
Facebook en LinkedIn
Het gebruik van sociale netwerksites is ontzettend populair – ook in ontwikkelingslanden. Facebook is één van die sociale netwerken: de site heeft op dit moment wereldwijd 300 miljoen gebruikers. Mensen gebruiken Facebook intensief om informatie uit te wisselen over toestanden overal in de wereld. Wie contact zoekt met ooggetuigen of deskundigen in een bepaald gebied, hoeft zich alleen maar aan te sluiten bij de juiste groep op Facebook. Er zijn groepen zoals ‘I’m a South African against xenophobia’, 'Third World Network', en ook tegenstanders van het FARC hebben zich op Facebook georganiseerd.
Facebook is vooral voor de gezelligheid, maar LinkedIn is een serieuze zaak. Daar profileren professionals uit de hele wereld zich. Het zou geen probleem moeten zijn om via LinkedIn een collega in een bepaald land te vinden.
Net als op Facebook verenigen mensen zich in groepen rond bepaalde beroepen of thema's, zoals bijvoorbeeld de groep van AfricaNews.
Op welke manieren de sociale netwerksite voor professionals handig kan zijn voor journalisten wordt uitgelegd door LinkedIn zelf.
Bloggers
Veel staatsmedia geven alleen door wat de plaatselijke dictator of junta te melden heeft, en in veel gebieden kunnen buitenlandse journalisten niet gemakkelijk komen. Waar traditionele media falen, slagen bloggers er vaak nog wel in informatie naar buiten te brengen.
Voor andere continenten is het mogelijk wat lastiger, maar de Afrikaanse blogosphere is gemakkelijk te overzien. Verschillende sites doen hun best om de berichten van bloggers samen te brengen:
- Maneno.org ('What is Africa saying?')
- Global Voices ('The world is talking. Are you listening?')
- Blogafrica (onderdeel van Allafrica.com)
De oprichter van Global Voices, Ethan Zuckerman, omschrijft de site als een “multinational news service” die wordt gevormd door “a group of bloggers from around the world who are bridging cultural and linguistic differences through their weblogs”.
Twitter
Bloggers moeten in 'moeilijke landen' vaak anoniem werken. Contact met hen leggen om samen te kunnen werken is lastig. Direct contact is geen probleem op Twitter.
Ooggetuigen èn betrokkenen laten via Twitter aan de rest van de wereld weten wat ze aan het doen zijn. Dat betekent dat het laatste nieuws soms te volgen is as it happens, zoals toen een Chinese journalist nog net een berichtje kon sturen toen hij opgepakt werd. Hoe mensen die er mee te maken hebben op dat nieuws reageren, is te volgen op breakingtweets.com. En op Twitter zelf natuurlijk.
Op Twitter kom je heel erg makkelijk in contact met bijvoorbeeld journalisten en medewerkers van ontwikkelingsorganisaties. Maar Twitter is voor journalisten vooral nuttig, omdat je het kunt inzetten als vraagbaak. Hoe meer waardevolle contacten je hebt, des te groter de kans dat je bruikbare response krijgt op je vraag. Mensen die voor jou interessant zijn, vind je via twittergids.nl en Twellow.
Anders
Als je via sociale netwerken niet direct komt waar je zijn moet, dan heeft het misschien zin om contact te zoeken via journalisten-organisaties:
- wetenschapsjournalisten in Afrika: JUSTA
- onderzoeksjournalisten zijn te vinden via FAIR
- netwerk van Afrikaanse verslaggevers: Africanews
- In het kader van het project roadto2010.nl worden 152 Afrikaanse fotografen en journalisten getraind om verslag te doen van het WK Voetbal in 2010.
Jaap Meijers (@tjaap)september 2009
De Dick Scherpenzeel Stichting organiseerde een bijeenkomst over social networking voor een productieve samenwerking tussen Nederlandse en Afrikaanse journalisten.
Lees hier over de bijeenkomst zelf:
Er zijn genoeg goede Afrikaanse journalisten toch - door NOS blogger Ernest Claassen
Afrikaanse journalisten zijn geen toevoeging voor artikel
'Jullie wantrouwen Afrikaanse journalisten', geschreven door verslaggever Jolan Douwes van De Journalist.

- Deze vraag op Twitter van Henk van Ess leverde binnen tien minuten vijftien bruikbare reacties op.

- Dit Twitter-bericht is die van de gearresteerde Chinese journalist:
Bezoek de website van het Third World Network op Facebook.
