Schaarste leidt tot samenwerking

In het droge noorden van Kenia leven nomadische bevolkingsgroepen al duizenden jaren onder zeer droge omstandigheden. Toenemende druk op de natuurlijke omgeving – bijvoorbeeld door veranderende productiesystemen en een groeiende veestapel – wordt vaak in verband gebracht met een toename van het aantal gewelddadige conflicten tussen bevolkingsgroepen. Het tegenovergestelde is echter het geval. Onderzoek wijst uit dat er in tijden van schaarste juist minder geweldslachtoffers vallen. Uit verklaringen van de betrokken bevolkingsgroepen blijkt dat ze hun vetes liever bijleggen tijdens een droogte, omdat honger dan hun ergste vijand is.

In Niger worden natuurlijke bronnen weer vergroot door natuurlijke regeneratie, het herstel van de grond, georganiseerd door de boeren zelf. Een ander voorbeeld is  de ontwikkeling van nieuwe systemen van agro-bosbouw. Boeren planten speciale bomen in woestijnachtige gebieden, bijvoorbeeld in Mali, waardoor er een natuurlijke mestlaag ontstaat. In Mali werd dit systeem ontwikkeld in een participatief proces met alle betrokkenen. Boeren en herders werken samen aan het nieuwe systeem, waardoor er tussen beide groepen minder conflicten zijn ontstaan.

Een goed ingevoerde bron is: Chris Reij, VU Amsterdam

Lees meer: Botoni, E. et C.Reij (2009). La transformation silencieuse de l’environnement et des systèmes de production au Sahel: impacts des investissements publics et privés dans la gestion des ressources naturelles. CILSS/VU University.

Bron: Adano, W.R. & Witsenburg, K.M. 2008. Pastoral sedenterisation, natural resource management, and livelihood diversification in Marsadit district, northern Kenya. Edwin Mellen Press, Lampeter.